من با تو خوشم...

آدم ها رو تو این فضای مجازی نمیشه زیاد شناخت!

ولی میشه ساعت ها بشینی باهاشون حرف بزنیو به حرفاشون گوش بدی..این ارتباط متقابل شیرینه..(البته اگه حرف،حرف درست و دوستانه باشه)

تو این چند سالی که میشه گفت صاحب قسمتی از این دنیا شدم،خیلی جاها رو امتحان کردم..از فروم ها و فیس بوک و کلوب و شایدم جاهای دیگه که یادم نیست..

ولی آرامشی که فضای وبلاگ میده...حسی که با هر لحظه ی خوب و بدت میای سراغشو عین دوست هر چی تو دلته رو میگی...این خوبه..آدمهایی میان که فقط اومدن بخونتت.. نه می بیننت نه صداتو میشنون..نه لودگی دارن...عاشق فرهنگ شیرین اینجام.

جایی که از 86 تا الان توش غرقم..و به تازگی با یه فضای دیگه دوباره زندش کردم و خوش حال :)

شمایی که میخونید..شما هم ازین فضای مثبت خوش حال باشید.

پ.ن:بیاین هممون کاری کنیم این حس خوب همیشگی باشه..مثل خیلی از جاهای دیگه دوباره خراب نکنیم!

/ 4 نظر / 7 بازدید
ramin

برای تبادل لینک ما چاکریم....??????????

زهرا

دقیقن باهات موافقم . من از سال 85 می نویسم . شروعش به اصرار برادرم بود و الان خوشحالم . حافظه ی آدما یاری نمی کنه برای بعدن به یاد آوردن این روزا ! وبلاگ این کمکو می کنه :)

نفیسه سادات موسوی

نه می بینمت نه صداتو میشنوم ولی واقعا حست می کنم ...از ته ذلم ... به شیرینی نوشته هات

نعیمه

نه عزیزم. کار محدثه اس. 5-6 تا پست اخیر برای ایشونه... من خیلی وقته پستی نذاشتم:)